بهترین ورزش برای درمان و جلوگیری از واریس پا + فیلم ورزش

ورزش یکی از راه هایی است که می تواند به بهبود جریان خون و تقویت عضلات پا کمک کند. ممکن است این سوال پیش بیاید که چه ورزش هایی برای واریس پا مناسب هستند؟

• آیا ورزش برای واریس مفید است؟
• بهترین ورزش برای واریس پا
• ورزش های مضر برای واریس پا

همه ما به خوبی تاثیر ورزش را بر سلامتی و تندرستی می دانیم و شاید بتوان گفت؛ امروزه افراد بیشتری نسبت به گذشته به این موضوع اهمیت می دهند. تحقیقات زیادی تاکنون اثر مثبت ورزش بر سلامت بدن و حتی کاهش یا از بین بردن بیماری ثابت کرده اند. مجله بین المللی علوم پزشکی و ورزش تمرینات منظم را در بهبود جریان خون و کاهش شدت درد در بیماران مبتلا به واریس پا موثر می داند.

واریس پا یکی از بیماری هایی است که به دلیل نارسایی و مشکلی که در دریچه های لانه کبوتری که در سیاهرگ های پا قرار دارند و با انقباض خود از بازگشت خونی که به سمت قلب می رود به عقب جلوگیری می کنند؛ ایجاد می شود. در واقع اختلالی که در جریان خون سیاهرگ ها به سمت قلب به وجود می آید واریس را به وجود می آورد.

در مقاله  واریس چیست؟ علت به وجود آمدن این بیماری را به طور کامل همراه با علائم و نشانه ها توضیح دادیم.

ورزش یکی از راه هایی است که می تواند به بهبود جریان خون و تقویت پمپ عضلانی ساق پا، همچنین پیشگیری و کاهش علائم ناشی از واریس کمک کند. پس چه مبتلا به این بیماری باشید و چه نباشید؛ داشتن یک فعالیت منظم به سلامت سیستم قلبی و عروقی شما کمک زیادی خواهد کرد.

آیا ورزش برای واریس مفید است؟

پاسخ کوتاه: بله، اما با انتخاب آگاهانه نوع تمرین. برای پاسخ کامل تر به این سوال در ابتدا باید بگوییم اگر منظور ورزش هایی باشند که جهت این بیماری مناسب هستند و در ادامه به آن ها اشاره خواهیم کرد، جواب مثبت است.

اثرات مثبت ورزش و داشتن فعالیت منظم و روزانه بدنی شامل موارد زیر است:

• تقویت و بهبود جریان خون

هنگامی که شما فعالیت بدنی داشته باشید، این کار باعث می شود تا جریان خون افزایش پیدا کند و همین موضوع به کم شدن درد و تورم در پاها نیز کمک خواهد کرد.

در توضیح این مورد می توان گفت که ورزش ضربان قلب را بالا برده و سرعت حرکت خون را در سیاهرگ‌ ها افزایش می‌ دهد. این جریان سریع خون مانع از تجمع گلبول‌ ها و ایجاد "ایستایی وریدی" می‌ شود. وقتی خون با سرعت مناسب حرکت کند، فشار کمتری به دیواره‌ های ضعیف رگ‌ های واریسی وارد شده و در نتیجه التهاب و آن حس گزگز یا سوزش آزاردهنده در پایان روز به شکل چشم‌ گیری کاهش می‌ یابد.

• تقویت ماهیچه و عضلات پا

مسلما هر چه قدر عضلات پای شما قوی تر شود، از جمع شدن خون در رگ ها جلوگیری می شود و پمپاژ جریان خون از ساق پاها به سمت قلب موثرتر و بهتر اتفاق می افتد.

در علم عروق، عضله ساق پا به عنوان "قلب دوم" بدن شناخته می‌ شود. علت این موضوع آن است که هنگام راه رفتن یا ورزش، انقباض این عضلات شبیه قلب عمل کرده و سیاهرگ‌ های عمقی را فشرده و خون را پمپاژ می‌ کند. هرچه بافت عضلانی شما مستحکم‌ تر باشد، قدرت این پمپ برای غلبه بر نیروی جاذبه زمین بیشتر خواهد بود. این قدرت پمپاژ باعث می‌ شود دریچه‌ های لانه کبوتری فشار کمتری را تحمل کنند و از بازگشت خون به سمت مچ پا جلوگیری شود.

• کم شدن فشار روی رگ ها

یکی از عواملی که باعث تشدید واریس می شود فشار زیادی است که به رگ ها وارد می شود. بعضی از ورزش های سبک مثل شنا یا پیاده روی باعث کم شدن این فشار می شوند و از پیشرفت یا شدت علائم واریس جلوگیری می کنند.

ورزش‌ هایی مانند شنا به دلیل ایجاد بی‌ وزنی در آب، فشار هیدرواستاتیک ناشی از وزن بدن را از روی رگ‌ های پا بر می‌ دارند. همچنین پیاده‌ روی با سرعت متعادل، فشار خون وریدی را پخش کرده و مانع از تمرکز فشار در یک نقطه خاص از رگ‌ های متورم می‌ شود. این کاهش فشار مکانیکی به دیواره رگ‌ ها فرصت می‌ دهد تا خاصیت ارتجاعی خود را حفظ کرده و از تبدیل شدن واریس‌ های ریز به واریس‌ های طنابی و برجسته جلوگیری کنند.

• کنترل وزن

چاقی و اضافه وزن یکی از عواملی است که باعث واریس پا می شود. بافت چربی اضافه، مانند یک سد مکانیکی عمل کرده و بازگشت خون از سیاهرگ‌ های لگنی به سمت قلب را دشوار می‌ کند. بنابراین تناسب بدن و کنترل وزن در جلوگیری از این بیماری به شما کمک خواهد کرد. ناگفته نماند که ورزش علاوه بر تاثیرات مثبتی که می تواند بر عروق بدن داشته باشد، از چاقی و اضافه وزن هم پیشگیری خواهد کرد.

بهترین ورزش برای واریس پا

از جمله ورزش هایی که برای واریس مفید هستند و توصیه می شوند عبارتند از:

• شنا

این ورزش سبک و کم فشار باعث تقویت جریان خون و کاهش تورم رگ های پا می شود. در هنگام شنا، پاها در وضعیت افقی قرار می‌ گیرند که این امر فشار جاذبه را از روی دریچه‌ های لانه کبوتری حذف می‌ کند. همچنین فشار هیدرواستاتیک آب مانند یک ماساژ ملایم و یکنواخت بر دیواره عروق عمل کرده و بازگشت وریدی را تسهیل می‌ کند.

البته یادتان باشد سونا، جکوزی و حمام با آب و بخار داغ و گرما برای واریس توصیه نمی شوند و سرما و آب سرد برای واریس به دلیل کاهش تورم و التهاب رگ ها مناسب تر است. کرال پشت یا قورباغه و پا زدن از جمله حرکاتی هستند که در تاثیری خوبی در شنا روی پاها خواهند داشت.

• پیاده روی

تمرینات هوازی نقش زیادی در سلامت عروق و جریان خون دارند. پیاده روی یکی از بهترین و ساده ترین فعالیت برای بیماری واریس به حساب می آید. زیرا علاوه بر این که باعث تقویت ماهیچه ها و عضلات ساق پا می شود، گردش خون در رگ ها را نیز بهبود می بخشد.

سعی کنید این فعالیت را روزانه به مدت حداقل ۳۰ دقیقه و به مدت ۴ الی ۵ روز در هفته انجام دهید علاوه بر این پیاده روی در شیب ملایم نیز به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه می تواند مفید باشد.

• دوچرخه سواری

این ورزش چه به صورت دوچرخه سواری در فضای باز و چه به صورت دوچرخه ثابت در فضای بسته یا باشگاه تاثیر مثبتی بر این بیماری خواهد داشت.

یکی از مزایای دوچرخه‌ سواری این است که بخش زیادی از وزن شما روی زین قرار می‌ گیرد و فشار مستقیم وزن از روی سیاهرگ‌ های ساق پا برداشته می‌ شود. قوی شدن عضلات پا و کم شدن فشار از روی رگ ها از تاثیرات مهم این ورزش است.

حتی اگر امکان استفاده از دوچرخه را ندارید می توانید حرکت «دوچرخه در فضا» را انجام دهید به این صورت که دراز بکشید و پاهای خود را بلند کنید و شروع به پدال زدن کنید. این کار را تا وقتی که جریان خون در پاهایتان را احساس کردید، ادامه دهید. این حرکت به دلیل قرار گرفتن پاها بالاتر از سطح قلب، کمک می‌ کند تا خون انباشته شده در واریس‌ های طنابی را به سرعت به سمت مرکز بدن هدایت کند.

دقت کنید که نباید فشار زیادی به پاهای خود وارد کنید و به طور سبک و تفریحی این فعالیت را انجام دهید زیرا دوچرخه سواریِ سنگین مانند راندن دوچرخه در سربالایی‌ های تند و با دنده سنگین به دلیل افزایش فشار داخل شکمی می‌ تواند نتیجه عکس داشته و برای واریس مضر باشد.

• یوگا

یوگا حرکات گسترده و متنوعی دارد. اما یک سری حرکات کم فشار آن که مربوط به تقویت عضله های ساق پا می شوند، در بهبود علائم واریس تاثیرگذار هستند.

تمرین ویپاریتا کارانی (Viparita Karani) یکی از فعالیت های موثر در این زمینه است که در آن نزدیک دیوار روی زمین دراز می کشیم و بعد پاهای خود را بالا برده و با زاویه مناسبی مانند تصویر زیر نسبت به زمین به دیوار می چسبانیم. این حرکت باعث کاهش فوری تورم و احساس سبک شدن در پاها می‌ شود. حفظ این وضعیت به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه قبل از خواب، می‌ تواند کیفیت خواب بیماران واریسی را بهبود ببخشد.

• بالا نگه داشتن پاها

در طول روز سعی کنید چند بار و هر زمانی که برایتان امکان داشت، پاهای خود را حدودا ۳ دقیقه از سطح قلب و قفسه سینه بالاتر یا با زاویه ۳۰ تا ۴۵ درجه نگه دارید.این وضعیت باعث می‌ شود نیروی جاذبه زمین که در تمام طول روز دشمن سیاهرگ‌ های پای شماست، به متحد شما تبدیل شود و خون انباشته شده در رگ‌ های متورم به راحتی به سمت مرکز بدن و قلب سرازیر گردد. سپس نشسته و پاهایتان را ۳ الی ۵ دقیقه در حالت نشسته روی صندلی یا کاناپه ‌آویزان نگه دارید. بعد دوباره دراز بکشید و ۳ تا ۵ دقیقه به همان حالت بمانید.

این چرخه «بالا بردن و آویزان کردن»، نوعی ورزش عروقی است که باعث تحریک دیواره سیاهرگ‌ ها برای انقباض و انبساط بهتر و در نتیجه پمپاژ خون می‌ شود. شکل دیگر این حرکت به این صورت است که می توانید به پشت بخوابید و دست هایتان را کنار بدنتان بگذارید. بعد یکی از پاهایتان را با حالت عمود نسبت به زمین بالا ببرید و حدودا ۱۵ ثانیه نگه دارید. بعد پا را پایین بیاورید و همین حرکت را با پای دیگرتان انجام دهید.

این حرکت نه تنها به بازگشت وریدی کمک می‌ کند بلکه باعث کشش ملایم عضلات پشت پا شده و از گرفتگی‌ های شبانه که در بیماران واریسی شایع است، جلوگیری می‌ کند.

• بالا بردن پاشنه

به حالت ایستاده، پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید. پاشنه پاها را بالا ببرید و روی پنجه های پا به مدت چند ثانیه بایستید. این حرکت را می توانید در سه ست ۱۰ تا ۱۵ تایی انجام دهید.

هنگامی که شما روی پنجه بلند می‌ شوید، عضلات دوقلوی ساق پا به حداکثر انقباض می‌ رسند. این انقباض شدید، سیاهرگ‌ های عمقی را فشرده کرده و خون را با فشار از دریچه‌ های لانه کبوتری عبور می‌ دهد. انجام این تمرین ساده حتی در محیط کار یا هنگام انتظار در صف، می‌ تواند از تجمع خون در مچ پا و ایجاد تورم و تغییر رنگ پوست در درازمدت جلوگیری کند.

• تمرینات خم و راست کردن مچ پا

با درگیر کردن ماهیچه های پا و مچ پا به بهبود گردش خون کمک می کنید. روی یک صندلی بنشینید و پاهای خود را روی زمین قرار دهید. به آرامی مچ پاهای خود را خم کنید، انگشتان پا را به سمت سقف بگیرید، سپس آنها را به سمت ساق پا خم کنید. این حرکت را چندین بار تکرار کنید تا جریان خون در ساق پاها افزایش یابد.

• تمرینات ساق پا

این حرکت پیشرفته‌ تر از بالا بردن پاشنه روی سطح صاف است زیرا دامنه حرکتی عضله را افزایش می‌ دهد. قسمت جلوی پنجه پا را روی لبه یک پله قرار دهید به طوری که پاشنه‌ ها آزاد باشند و پاشنه پا را تا جایی که می‌ توانید پایین ببرید تا در عضله ساق احساس کشش کنید سپس پاشنه‌ ها را تا انتها بالا بکشید. سعی کنید سه بار در روز و هر بار ۱۵ مرتبه این کار را انجام دهید.

این تضاد بین «کشش عمیق» و «انقباض کامل» باعث تخلیه حداکثری خونِ ساکن در سیاهرگ‌ های عمقی پا می‌ شود. این تمرین به ویژه برای افرادی که دچار تورم در ناحیه مچ پا هستند، مفید می باشد.

• تمرینات هوازی سبک

تمرینات و فعالیت های سبکی که باعث افزایش ضربان قلب می شوند اما بدون پرش یا ضربه به پاها هستند هم می توانند از جمله ورزش های مفید برای واریس پا باشند.

در واقع هدف از تمرینات هوازی سبک، افزایش برون‌ دهی قلبی بدون ایجاد فشار مکانیکی مخرب بر روی دریچه‌ های لانه کبوتری است. وقتی ضربان قلب به آرامی بالا می‌ رود، سرعت گردش خون افزایش یافته و از چسبندگی گلبول‌ ها در مناطق متورم رگ جلوگیری می‌ شود.

• دوچرخه پا

دراز بکشید و پاها را به حالت پدال زدن دوچرخه به مدت ۱۰ تا ۲۰ بار حرکت دهید. حرکت دوچرخه در حالت خوابیده، دو مزیت را همزمان دارد: اول اینکه پاها بالاتر از سطح قلب قرار می‌ گیرند که باعث می‌ شود جاذبه زمین به تخلیه خون کمک کند. دوم اینکه انقباض متناوب عضلات ران و ساق پا، سیاهرگ‌ های عمقی را به صورت پله‌ ای فشرده کرده و خون را به سمت بالا هدایت می‌ کند. این تمرین به ویژه در پایان شب برای جلوگیری از تورم صبحگاهی و کاهش گرفتگی‌ های شبانه عروق بسیار توصیه می‌ شود.

• حرکت لانگز

این ورزش به تقویت عضلات ساق پا و باسن کمک می کند. پس گردش جریان خون تقویت می شود و فشار از روی سیاهرگ ها کم می شود. ابتدا پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید. کمر را صاف و شکم را منقبض کنید و سپس یک گام بردارید. همزمان با خم کردن ۹۰ درجه ای زانوی جلو، زانوی پای عقب را به زمین برسانید. دوباره با فشار پاشنه جلو به حالت اول برگردید.

• ورزش مخصوص واریس پا

ورزش و حرکات خاصی هستند که با انجام آن ها می توانید کمک زیادی به بهبود و یا جلوگیری از علائم واریس کنید. در کلیپی که در ادامه این مقاله آمده است این ورزش ها را به شما آموزش داده ایم.

نکات مهم در مورد انجام ورزش های واریس

چند نکته مهم که باید در مورد انجام این ورزش ها در نظر داشته باشید:

• فشار زیادی به خود وارد نکنید و به بدن خود گوش کنید! اگر در حین تمرین احساس درد تیز، ضربان‌ دار یا تورم ناگهانی در مسیر رگ‌ های واریسی کردید بلافاصله تمرین را متوقف کرده و پاها را بالاتر از سطح قلب قرار دهید. به خاطر داشته باشید که "درد" در بیماران واریسی نشان‌ دهنده فشار بیش از حد به دیواره ضعیف عروق است نه لزوماً فشار مفید ورزشی!
• در انجام فعالیت ها استمرار و پشتکار داشته باشید. بافت سیاهرگی برای بازیابی خاصیت ارتجاعی خود به زمان نیاز دارد. اثرات مثبت ورزش یک‌ شبه ظاهر نمی‌ شود. انجام تمرینات سبک به صورت روزانه حتی اگر ۱۰ دقیقه، بسیار موثرتر از انجام یک تمرین سنگین و خسته‌ کننده به صورت یک بار در هفته است. با گذشت ۳ الی ۶ هفته، متوجه کاهش تورم صبحگاهی و سنگینی پاهای خود خواهید شد.
• با پزشک خود در مورد تمرینات و ورزش ها صحبت و مشورت کنید. هر مرحله از بیماری واریس از رگ‌ های عنکبوتی ظریف گرفته تا واریس‌ های طنابی پیشرفته، روش ورزشی خاص خود را دارد. همچنین اگر اخیراً درمان‌ هایی مثل چسب وناسیل یا لیزر انجام داده‌ اید، زمان شروع مجدد ورزش‌ های سنگین باید دقیقاً توسط پزشک معالج تعیین شود.

توجه: در صورتی که دچار ناراحتی زانو یا مفاصل در پای خود هستید حرکات ورزشی را با احتیاط و تایید پزشک انجام دهید.

آیا ورزش باعث واریس می شود؟

این سوال بسیار مهم است و توسط افراد زیادی پرسیده می شود و در پاسخ به آن باید گفت که برخی ورزش ها برای واریس مضر هستند و توصیه نمی شوند. زیرا این ورزش ها فشار بیشتری به رگ ها می آورند و باعث درد، تورم و تشدید واریس می شوند.

ورزش های مضر برای واریس پا

• دویدن

دویدن به خصوص اگر به صورت طولانی مدت و شدت بالا باشد و به خصوص روی سطوح سخت، فشار زیادی به پاها وارد می کند و شدت علائم را بیشتر می کند. این ضربات متوالی باعث نوسانات شدید در فشار خون داخل سیاهرگ‌ ها شده و می‌ تواند دریچه‌ های لانه کبوتری را که از قبل ضعیف شده‌ اند، دچار کشیدگی و تخریب بیشتر کند.

• ورزش های با جهش و پرش

والیبال، بسکتبال، فوتبال یا ورزش های رزمی که جهش و پرش زیادی دارند، اصلا برای افراد مبتلا به این بیماری توصیه نمی شوند. فرود آمدن پس از پرش، شوک شدیدی به خون داخل سیاهرگ‌ ها وارد می‌ کند که می‌ تواند باعث گشاد شدن ناگهانی دیواره رگ‌ های سطحی شود.

• وزنه برداری

ورزش های بدنسازی مثل اسکات و لانژ با وزنه ی سنگین و همچنین بلند کردن وزنه های سنگین در حالت ایستاده به دلیل افزایش فشار داخل شکم و رگ ها، فشار زیادی را به پا و رگ ها وارد می کنند.

برای فهم بیشتر این مسئله باید بگوییم که بلند کردن وزنه باعث ایجاد "مانور والسالوا" یا حبس کردن نفس و فشار به دیافراگم می‌ شود. این کار فشار داخل شکم را به شدت بالا برده و مانند یک سد محکم، مانع بازگشت خون از پاها به سمت قلب می‌ شود؛ در نتیجه خون با فشار بسیار زیادی به دیواره سیاهرگ‌ های پا پس زده می شود.

پس اگر مبتلا به واریس هستید حتما احتیاط کنید و اگر ورزش های بدن سازی را به این شکل انجام می دهید جهت پیشگیری از واریس تمرینات مربوط به کاهش فشار از روی پا را نیز جدی بگیرید.

• ایروبیک

تمرینات ایروبیک عموما حرکات پرشتاب و تندی دارند و به همین دلیل می توانند شدت فشار به رگ های پا را بیشتر کنند. پس می توان نتیجه گرفت که ورزش ایروبیک برای واریس پا مناسب نیست و توصیه نمی شود.

• طناب زدن

طناب زدن به خاطر فشار مداومی که روی پاها ایجاد می کند، ورزش مناسبی برای مبتلایان به واریس پا محسوب نمی شود.

• کرانچ و سیت آپ یا دراز و نشست

این فعالیت ها به دلیل افزایش فشار شکمی می توانند جریان خون در پاها را با مشکل مواجه کنند و باعث تشدید واریس شوند.

• اسکات

اسکات فشار زیادی به رگ های پا وارد می کند و در صورت واریسی بودن رگ های پا باعث تجمع خون و افزایش درد و ناراحتی خواهد شد.

• پلانک

در ورزش پلانک به دلیل این که عضلات ساق حرکتی ندارند و فشار زیادی به پا و شکم وارد می شود بنابراین ممکن است سبب تجمع خون در رگ های پا و افزایش فشار و التهاب عروق واریسی شود.

• ورزش ها و فعالیت هایی که ایستادن و نشستن طولانی مدت دارند

ایستادن و نشستن طولانی مدت باعث افزایش فشار و تجمع خون در رگ های پا می گردد که شدت ایجاد و پیشرفت واریس را افزایش خواهد داد. ورزش های ایستاده طولانی مدت مانند تنیس یا بستکبال هم می توانند احتمال ابتلا به این بیماری را بالا ببرند.

بهتر است هر نیم ساعت یک بار اگر ایستاده اید بنشینید و اگر نشسته اید از جای خود بلند شوید و کمی راه بروید.

• اسب‌ سواری

شاید عجیب به نظر برسد اما اسب‌ سواری طولانی‌ مدت نیز برای واریس مضر است. در اسب‌ سواری، پاها برای مدت طولانی در وضعیت آویزان و تحت فشار رکاب هستند. همچنین انقباض مداوم عضلات داخلی ران بدون حرکت پمپ‌ مانند ساق پا، می‌ تواند جریان بازگشتی خون را در ناحیه لگن و کشاله ران محدود کرده و فشار را در سیاهرگ‌ های پا بالا ببرد.

• اسکی و پاتیناژ

کفش‌ های اسکی یا پاتیناژ بسیار سفت و محکم هستند و مچ پا را کاملاً قفل می‌ کنند. پمپ عضلانی ساق پا زمانی درست عمل می‌ کند که مچ پا بتواند آزادانه حرکت کند. وقتی مچ پا در کفش اسکی قفل می‌شود، عضله ساق نمی‌ تواند به طور کامل منقبض و منبسط شود. این موضوع باعث تجمع خون در سیاهرگ‌ های ساق پا در حین فعالیت می‌ شود.

• درازنشست روی نیمکت شیب‌ دار

در این حرکت سر پایین‌ تر از بدن و شکم تحت فشار شدید قرار می‌ گیرد. بنابراین علاوه بر افزایش فشار شکمی که قبلاً اشاره شد، باعث می‌ شود خون با سرعت و فشار زیادتری به سمت رگ‌ های آسیب‌ دیده پا پس زده شود.

• دوچرخه‌ سواری در سربالایی‌ های تند

همان طور که گفتیم دوچرخه‌ سواری ملایم عالی است اما رکاب زدن در سربالایی با دنده سنگین مضر است. زیرا وقتی شما با تمام توان به پدال فشار می‌ آورید فشار داخل قفسه سینه بالا می‌ رود. این فشار مانع بازگشت خون وریدی به قلب شده و رگ‌ های پا را تحت کشش بیش از حد قرار می‌ دهد.

نتیجه

با توجه به مطالبی که اشاره کردیم به طور خلاصه می توان گفت ورزش هایی که فشار کمی به پاها وارد می کنند و همچنین باعث کم شدن شدت فشار، خستگی و تجمع خون در رگ ها می شوند برای واریس پا بسیار مفید هستند و می توانند در جلوگیری و بهبودی نقش موثری داشته باشند. علاوه بر این ورزش و فعالیت منظم می تواند باعث شل شدن و انعطاف پذیری بیشتر عضلات و شدت درد را در بیماران مبتلا به واریس پا کاهش دهند.

برعکس فعالیت هایی که فشار و شوک زیادی به پاها وارد می کنند یا مجبور باشید در آن ها نفس خود را حبس کنید و زور بزنید به دلیل ایجاد تورم و فشار بیشتر به رگ ها برای این بیماری اصلا توصیه نمی شوند. بنابراین اگر مبتلا به واریس هستید از بلند کردن اجسام سنگین، ایستادن یا نشستن طولانی مدت و فعالیت هایی که به ساق پا فشار زیادی وارد می کنند پرهیز کنید.

اگر می خواهید در کنار ورزش یک رژیم غذایی و برنامه هفتگی مناسب نیز برای درمان واریس پا داشته باشید، مطالعه بهترین رژیم غذایی برای درمان واریس پا را به شما پیشنهاد می کنیم. مسلما ورزش در کنار یک رژیم غذایی سالم در حفظ سلامت و تندرستی شما موثرتر خواهد بود.

سوالات متداول

۱- چرا رگ های بدن کسانی که بدنسازی کار می کنند برآمده می شود؟

این اتفاق به دلیل تمرینات ورزشی و سختی که انجام می شود می افتد و علت آن افزایش جریان خون و فعالیت رگ ها در طول تمرینات جهت خون رسانی می باشد. علاوه بر این عضلانی شدن و کم شدن توده چربی بدن، سیاهرگ ها را برجسته تر می کند و تورم و سفت شدن ماهیچه ها، رگ ها را به سمت سطح پوست هل می دهد.

۲- آیا ورزش می تواند باعث از بین رفتن رگ های واریسی شود؟

اگر چه ورزش در پیشگیری از واریس و حفظ سلامت رگ ها مفید می باشد اما اگر دچار رگ های واریسی هستید نیاز به یک مداخله پزشکی دارید تا آن ها درمان و برطرف شوند. به خصوص اگر واریس شما دردناک و مزمن شده است باید مراقب باشید و از دویدن، بلند کردن اجسام سنگین و فشار آوردن روی پاهای خود خودداری کنید.

۳- آیا اسکات منجر به واریس می شود؟

اسکات می تواند فشار زیادی به رگ های شما وارد کند و سبب برگشت خون به پاها و واریسی شدن رگ های پا یا تشدید درد و ناراحتی شود.

۴- شنا برای واریس در آب سرد بهتر است یا آب گرم؟

سرما و آب سرد می تواند رگ ها را کوچک و التهاب و تورم آن ها را کاهش دهد و خون را به سمت قلب برگرداند اما گرما نتیجه معکوس دارد و می تواند علائم واریس را تشدید کند.

۵- آیا پیاده روی برای واریس پا خوب است یا ضرر دارد؟

یکی از بهترین ورزش ها و فعالیت ها برای شخصی که مبتلا به واریس است پیاده روی می باشد. پیاده روی یکی از ساده ترین فعالیت ها می باشد که می توانید در هر زمان و بدون تجهیزات خاصی آن را انجام دهید. فقط به یاد داشته باشید حتما کفش مناسب و لباس راحت بپوشید.

۶- آیا پریدن و دویدن برای افراد مبتلا به واریس مفید است؟

همان طور که در مقاله اشاره کردیم فعالیت هایی که باعث افزایش فشار به پاها شوند منجر به شدت علائم و ناراحتی خواهند شد. دویدن و پریدن هم فشار و جریان خون در رگ های پا را افزایش می دهد و برای افراد مبتلا به واریس توصیه نمی شود.

۷- چقدر باید در طول هفته ورزش کنم؟

ورزش کردن در طی پنج روز هفته به مدت حداقل  ۳۰ دقیقه می تواند برای سلامت رگ ها و واریس مفید باشد.